Bogactwo gatunków w litewskich wodach
— W litewskich wodach śródlądowych — rzekach, jeziorach, stawach i innych zbiornikach wodnych występuje wiele gatunków ryb. W wędkarstwie rekreacyjnym najczęściej poławiane są szczupaki, okonie, płocie, leszcze, liny, wzdręgi, krąpie, karasie srebrzyste i pospolite, karpie, sandacze oraz sumy. W rzekach łowi się także klenie, bolenie, jazie i certy. Skład gatunkowy ryb w poszczególnych zbiornikach wodnych znacznie się różni. Zależy on od typu zbiornika, jego głębokości, temperatury wody, warunków siedliskowych, ilości tlenu, bazy pokarmowej oraz działalności człowieka — mówi w rozmowie z „Kurierem Wileńskim” Simonas Račkauskas, doradca ds. gospodarki rybackiej Litewskiego Stowarzyszenia Myśliwych i Wędkarzy.
Jak podkreśla ekspert, okresy ochronne ryb na Litwie są wprowadzane po to, aby mogły one pomyślnie odbyć tarło. Terminy ochrony zależą od gatunku ryb. Na przykład połowy szczupaków, sandaczy, boleni, lipieni, łososi i troci podlegają odrębnym sezonowym ograniczeniom.
Dlatego przed rozpoczęciem połowu należy koniecznie sprawdzić aktualnie obowiązujące przepisy dotyczące amatorskiego połowu ryb w wodach śródlądowych, ponieważ okresy ochronne oraz dozwolone metody połowu mogą ulegać zmianom. Aktualne informacje publikują litewskie Ministerstwo Środowiska oraz Departament Ochrony Środowiska.
Nowe podejście
— W ostatnich latach wędkarstwo na Litwie coraz bardziej ukierunkowuje się na zrównoważone wykorzystanie zasobów rybnych. Coraz rzadziej uważa się, że wartość zbiornika wodnego należy oceniać wyłącznie na podstawie ilości złowionych ryb. Większą uwagę się zwraca na odbudowę zasobów rybnych, zarybianie, ochronę tarlisk, zapewnianie warunków migracji ryb, kontrolę połowów oraz kulturę wędkarstwa rekreacyjnego. Rośnie także znaczenie zasady „złów i wypuść”, zwłaszcza w odniesieniu do cennych gatunków ryb drapieżnych i wędrownych — podkreśla.
Największy wpływ na zasoby ryb mają warunki panujące w zbiornikach wodnych. Istotnymi czynnikami są zanieczyszczenie wód, eutrofizacja, degradacja brzegów i tarlisk, zapory oraz inne przeszkody utrudniające migrację ryb, zmiany klimatyczne, wzrost temperatury wody, choroby ryb, gatunki inwazyjne, nielegalne połowy oraz nadmierna presja wędkarska prowadząca do przeławiania.
Bardzo ważne jest również właściwe zarybianie — ryby powinny być wpuszczane tam, gdzie istnieją odpowiednie warunki ekologiczne, a nie jedynie w celu formalnego „uzupełnienia” zbiornika.
Wędkarz nie tylko łowi, ale także chroni
— Wędkarstwo rekreacyjne na Litwie cieszy się dużą popularnością, ponieważ łączy wypoczynek na łonie natury, tradycję, budowanie więzi społecznych oraz odpowiedzialne korzystanie z zasobów przyrody. Dla wielu osób wędkowanie to nie tylko zdobywanie ryb, ale także czas spędzony nad wodą, kontakt z naturą oraz wspólny wypoczynek z rodziną i przyjaciółmi. Jednocześnie należy pamiętać, że wędkarz amator jest zarówno użytkownikiem zbiorników wodnych, jak i ich opiekunem. Dlatego odpowiedzialne zachowanie nad wodą, przestrzeganie przepisów, niepozostawianie śmieci, brak tolerancji dla kłusownictwa oraz umiarkowane pozyskiwanie ryb są niezbędne, aby zachować bogate w ryby wody Litwy dla przyszłych pokoleń — mówi Simonas Račkauskas.
