Pieśń patriotyczna przypomina, kim jesteśmy. Święto Niepodległości w Solecznikach

11 listopada Polacy uroczyście obchodzą Narodowe Święto Niepodległości. To wyjątkowy dzień, w którym wspominamy tych, którzy walczyli o wolność i suwerenność Ojczyzny. Uroczystości, spotkania i wspólne śpiewanie pieśni patriotycznych przypominają nam o historii, odwadze i miłości do Polski. Jest to czas dumy narodowej, jedności i pamięci o minionych pokoleniach.

Czytaj również...

Po 123 latach zaborów — niewoli naznaczonej walką, cierpieniem i wysiłkiem wielu pokoleń Polaków — 11 listopada 1918 r. Polska odzyskała suwerenność i rozpoczęła nowy rozdział swojej historii.

„Śpiewajmy dla Niepodległej”

Polacy na Litwie dołączyli do wspólnych obchodów, w wielu miejscowościach Wileńszczyzny nie zabrakło spotkań oraz uroczystości. 5 listopada grupa słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Wilnie, na czele z rektorem Ryszardem Kuźmą, wybrała się do Solecznik, gdzie odbył się Festiwal Piosenki Patriotycznej „Śpiewajmy dla Niepodległej”. Imprezę dofinansowano ze środków budżetu państwa polskiego. Impreza odbyła się w Centrum Kultury w Solecznikach z inicjatywy Solecznickiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

Wydarzenie zgromadziło liczną publiczność, wśród której większość stanowili słuchacze Uniwersytetów Trzeciego Wieku z różnych zakątków Wileńszczyzny. ByIi także najmłodsi wykonawcy z przedszkola „Dzwoneczek” w Zawiszanach, jak też zespół „Graciozo” z Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach. Ich występy udowodniły, że miłość do Ojczyzny należy pielęgnować od najmłodszych lat.

Naród, który przestaje śpiewać – przestaje istnieć

Imprezę prowadziła Jadwiga Sinkiewicz wraz z Andrzejem Kozłowskim. Rozpoczęło ją wykonanie hymnów państwowych Litwy i Polski. Prowadząca powitała zebranych gości i uczestników festiwalu, zaznaczyła, że naród, który przestaje śpiewać — przestaje istnieć.

Któż z nas nie zna wzruszającej piosenki o polskich żołnierzach „Czerwone maki na Monte Cassino” czy piosenki „O mój rozmarynie” albo znanej i lubianej pieśni legionowej „Przybyli ułani pod okienko”. Każdy Polak zna „Rotę”, Mazurek Dąbrowskiego, podniosłą pieśń patriotyczno-religijną „Boże coś Polskę…” czy „Dziś do Ciebie przyjść nie mogę”.

Te oraz inne piosenki patriotyczne wykonały zespoły, które przybyły na festiwal. A były to: zespół „Retro” z PUTW w Solecznikach, „Akademia” z Wilna, „Rodacy” pod kierownictwem Hieronima Czernisa, „Seniorytki” z Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Wilnie, zespół „Optymiści” z Niemenczyna, „Złoty Wiek” przy Klubie Seniora w Rudaminie, „Radość życia” z Solecznickiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, zespół „Senior” Solecznickiego PUTW filia w Jaszunach oraz zespół „Rodzinka” z filii w Ejszyszkach.

Pieśń, która jednoczy

Wśród zaproszonych gości byli przedstawiciele kierownictwa rejonu solecznickiego z wicemerem Waldemarem Śliżewskim na czele, który w swym przemówieniu zaznaczył, że takie spotkania mają szczególną wartość, ponieważ pozwalają nam nie tylko wracać do ważnych kart naszej historii, ale także przekazywać pamięć o nich kolejnym pokoleniom. Wspomniał, że pieśń patriotyczna zajmuje wyjątkowe miejsce w naszej kulturze, jednoczy ludzi, przypomina kim jesteśmy oraz skąd pochodzimy. Wyraził zadowolenie, że seniorzy tak aktywnie angażują się w życie społeczne i kulturę. Organizatorom pogratulował tej pięknej inicjatywy i życzył, aby festiwal na stale wpisał się w kalendarz wydarzeń rejonu solecznickiego.

Na zakończenie festiwalu wszystkim uczestnikom wręczono dyplomy oraz pamiątkowe statuetki, będące wyrazem uznania za ich udział i zaangażowanie.

Okolicznościowy wiersz

Rektor PUTW w Wilnie prof. Ryszard Kuźmo napisał okolicznościowy wiersz z podziękowaniem organizatorom, który zadeklamował przed widownią.

Te wileńskie Soleczniki,
To nie kraj tam jakiś dziki.
Tutaj naród twardy,
A jak trzeba, to i hardy.
Tutaj czczą swoje tradycje,
Jak pancerną amunicję.
Mają w sobie moc miłości
I przyjmują zawsze gości.
Zawsze Bogu są oddani
I w dobroci zakochani.
Ludzie tutaj żyją bez złości
I oddani dla polskości.
Mer Palewicz mądry człowiek,
Nie zamyka nigdy powiek.
Idzie zawsze w dobrym kursie,
Trzyma rękę wciąż na pulsie.
Solecznikom więc życzymy
Zawsze trzymać dobre miny.
W Bogu wiecznie mocno trwać,
Kochać zawsze swoją brać.


Helena Paszuk w imieniu „Seniorytek” wręczyła pani Jadwidze podziękowanie za jej trud i zaangażowanie w organizację festiwalu.

Spotkanie pozostawiło uczestnikom wiele miłych wspomnień i nadzieję na następne spotkania.


Monika Pażusińska,
członek Zarządu PUTW w Wilnie

Afisze

Więcej od autora

Teatralne spotkania podczas XIII Dni Kultury Polskiej w Wilnie

Jak rozmawiać z dziećmi o uczuciach? Czy w dojrzałym wieku łatwo dać sobie szansę na nową miłość? I co zrobić, gdy do samochodu wsiada pasażer, który przedstawia się jako Śmierć? Tegoroczny program teatralny Dni Kultury Polskiej w Wilnie dostarczy zarówno powodów do śmiechu, jak i tematów do rozmów.

„Zakochani jak Kiepura”. Muzyczny hołd dla wielkiego artysty w Domu Kultury Polskiej w Wilnie

Operetkowe przeboje, pieśni neapolitańskie i wspólny śpiew z publicznością – tak wyglądał wieczór 9 listopada w Domu Kultury Polskiej w Wilnie. Koncert „Zakochani jak Kiepura” przygotowali artyści Mazowieckiego Teatru...

Społeczność w Centrum Kultury w Pogirach obchodziła 108. rocznicę Święta Odzyskania Niepodległości Polski [Z GALERIĄ]

Otwarcie wystawy „Polesie w fotografii Józefa Szymańczyka”Koncert, który został zaprezentowany na scenie Centrum Kultury w Pogirach odbył się po raz pierwszy w tej nowo wybudowanej placówce kultury. Widz, który...