Myślibórz, 27 sierpnia 2026 r. Kilka minut po godzinie 13 rozpoczęła się XXV sesja Rady Miejskiej. Przy stole zasiedli radni, obecny był burmistrz Piotr Sobolewski wraz ze współpracownikami. Tym razem jednak pierwsza część obrad miała charakter szczególny. Wśród zaproszonych gości znalazł się Wiesław Wierzchoś — konsul honorowy Litwy w Szczecinie, a od niedawna również Honorowy Obywatel Miasta i Gminy Myślibórz.
„Jestem dumny i wdzięczny”
Sesję otworzyła przewodnicząca Rady Miejskiej Bożena Srokowska. Po powitaniu radnych, burmistrza i gości oraz stwierdzeniu prawomocności obrad przyszła chwila na wystąpienie konsula Wiesława Wierzchosia.
Konsul rozpoczął swoje wystąpienie od podziękowania przewodniczącej oraz wszystkim radnym za jednogłośną decyzję o przyznaniu mu tytułu Honorowego Obywatela Miasta i Gminy Myślibórz (…). Nie był to jednak wyłącznie gest skierowany do jednej osoby. W wystąpieniu konsula tytuł stał się symbolem wieloletniej współpracy oraz dwudziestu lat kontaktów, które łączyły Myślibórz z Litwą.
Szczególną wymowę miało przypomnienie uroczystości, podczas której tytuł został nadany. Odbyła się ona w czasie obchodów 93. rocznicy tragicznego lotu litewskich lotników S. Dariusa i S. Girenasa.
„Jestem dumny i wdzięczny z nadania tego tytułu, który odzwierciedla dwie dekady pracy, dzięki której Myślibórz stał się rozpoznawalnym miejscem spotkań Polaków i Litwinów” — podkreślił konsul.
Właśnie owe dwie dekady były jednym z najważniejszych motywów wystąpienia konsula Wiesława Wierzchosia: „…przez 20 lat Myślibórz stawał się miejscem spotkań przedstawicieli obu narodów. Przyjeżdżali tu samorządowcy, ludzie kultury, oświaty i życia społecznego. A gmina Myślibórz odgrywa szczególną rolę w pielęgnowaniu wspólnego dziedzictwa historycznego. To właśnie wspólne dziedzictwo jest jednym z fundamentów relacji polsko-litewskich. Historia obu narodów przez stulecia splatała się ze sobą, a współczesne kontakty pokazują, że pamięć historyczna może być nie tylko wspomnieniem przeszłości, lecz także podstawą budowania współpracy”.
Przewodnicząca: „partnerstwo i budowanie przyjaźni”
Po wystąpieniu konsula głos zabrała przewodnicząca Rady Miejskiej Bożena Srokowska. Jej słowa miały szczególnie osobisty charakter. Zwróciła uwagę na symboliczny zbieg dat: „2006 jest to również moment, który zbiega się z początkiem misji dyplomatycznej podjętej przez pana konsula” — mówiła.
W jednej sali spotkały się więc dwie dwudziestoletnie historie. Z jednej strony — dwadzieścia lat pracy samorządowej Piotra Sobolewskiego — burmistrza Myśliborza, z drugiej — dwie dekady działalności na rzecz zbliżenia Polski i Litwy.
„Panie konsulu, chcę podziękować również panu za te dwadzieścia lat pracy na rzecz partnerstwa i budowania przyjaźni między Polską i Litwą. Pana misja to również budowanie pozytywnego wizerunku tego miasta. Myślibórz został więc pokazany jako coś więcej niż niewielkie miasto na Pomorzu Zachodnim. Przez lata wyrósł na ważny punkt spotkań Polaków i Litwinów, miejsce, w którym historia, pamięć i współczesność mogły spotkać się przy jednym stole” — powiedział burmistrz.
Pierwsza część XXV sesji miała zatem wymiar znacznie szerszy niż tylko uroczysty. Była przypomnieniem, że relacje między państwami budują się nie tylko w Warszawie, Wilnie czy przy okazji wielkich wydarzeń dyplomatycznych.
Budują je także miasta i gminy. Budują je ludzie, którzy przez lata utrzymują kontakty, odwiedzają się, organizują wspólne uroczystości i przypominają wydarzenia ważne dla obu narodów.
