Skarby Malborka na wyciągnięcie ręki. Wykład kuratorski w Pałacu Władców

Muzeum Narodowe Pałac Wielkich Książąt Litewskich zaprasza na wykład kuratora wystawy „Z Malborka wieść się niesie… Skarby Malborka” Bartłomieja Butryna pt. „Skarby Malborka w Wilnie — wystawa prezentująca trzy oblicza muzeum mieszczącego się w polskim zamku krzyżackim”. Wydarzenie odbędzie się 15 października 2026 r. o godz. 18:00 w Muzeum Narodowym Pałacu Wielkich Książąt Litewskich w Wilnie (pl. Katedros 4).

Czytaj również...

Okazja do podsumowania jednego z głównych zadań

W obecnym roku Muzeum Zamkowe w Malborku skończyło 65 lat działalności. Pomysłem Dyrekcji Muzeum Zamkowego w Malborku i Muzeum Pałacu Wielkich Książąt Litewskich było zorganizowanie wystawy czasowej jako uświetnienia tej rocznicy.

Malborskie zbiory zaprezentowane zostały w przekrojowej wystawie przywołującej wszystkie trzy twarze Zamku w Malborku: tę pierwotną — krzyżacką, ale i królewsko-sarmacką oraz najmłodszą — muzealną. Wystawa ta jest jednocześnie znakomitą okazją do podsumowania jednego z podstawowych zadań muzeów i muzealników, jakim jest programowanie, kształtowanie i gromadzenie zbiorów. To dość hermetyczne i środowiskowe zagadnienie, wydawać się może mało interesujące, ale opowiedziane w kontekście miejsca organizacji wystawy, czyli Pałacu Wielkich Książąt Litewskich, może dostarczyć nieoczywistych podobieństw i nieoczekiwanych analogii.

Jest to wydarzenie towarzyszące międzynarodowej wystawie „Z Malborka wieść się niesie… Skarby Malborka”, prezentowanej od 8 września do 22 listopada 2026 r. w Pałacu Wielkich Książąt Litewskich w Wilnie. Ekspozycja prezentuje przekrojową historię Zamku w Malborku oraz funkcjonującego w nim od 1961 r. muzeum.

Symbol zmagań z Krzyżakami i pomnik ponadczasowy

W XIV w. Polskę i Litwę połączył wspólny wróg — zakon krzyżacki, którego agresywna ekspansja terytorialna odbywała się kosztem sąsiadujących państw. Malbork, jako ówczesna stolica zakonu, stał się symbolem zmagań z Krzyżakami, a sam zamek ich ponadczasowym pomnikiem.

Późniejsze dzieje Malborka pokazują, że międzynarodowa współpraca może przynieść spektakularne rezultaty. To dzięki Unii Wielkiego Księstwa Litewskiego i Królestwa Polskiego, w II połowie XV w. Malbork z wrogiej stolicy stał się jedną z rezydencji wspólnych królów Polski i Litwy. Przez ponad trzy stulecia Malbork, podobnie jak Wilno, przyjmował władców z dynastii Jagiellonów, Wazów i kolejnych królów elekcyjnych. Wystawa o malborskim zamku ma skłonić odbiorców do refleksji nad przeszłością, jednocześnie jest ona świadectwem teraźniejszego umacniania relacji międzypaństwowych w zakresie polityki kulturalnej i historycznej.


Wstęp wolny, ale obowiązuje rejestracja: https://registracija.valdovurumai.lt/butryn

Wykład w języku polskim z tłumaczeniem na język litewski.


Inf. Andrzej Kerulis,
p.o. kierownika Działu Wystaw i Wydawnictw
Muzeum Narodowe Pałac Wielkich Książąt Litewskich

Afisze

Więcej od autora

Dni Żołnierza Kresowego w Międzyzdrojach

W dniach 2-3 października w Międzyzdrojach miały miejsce obchody Dni Żołnierza Kresowego. Tradycja spotkań na ziemi zachodniopomorskiej sięga lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, gdy licznie brali w nich udział kresowi żołnierze Armii Krajowej.

Karina Milto i Erika Abulfatowa mistrzyniami Litwy w zawodach „Nadzieje Olimpijskie”

W dniach 3-4 października w hali sportowej Gimnazjum Litewskiego Tysiąclecia w Solecznikach odbyły się litewskie mistrzostwa w tenisie stołowym „Nadzieje Olimpijskie” w kategorii wiekowej U13. Zawody zgromadziły najlepszych zawodników i zawodniczki z Litwy urodzonych w 2012 r. lub później — młodych tenisistów stołowych z całego kraju, zdeterminowanych, by wyłonić spośród siebie najlepszych.

XVIII Europejskie Spotkanie Integracyjne Polskich Uniwersytetów Trzeciego Wieku

13 września 2026 r. w PUTW w Wilnie odbyła się inauguracja nowego roku akademickiego. Na otwarcie uroczystości przybył kapelan naszej uczelni o. franciszkanin Józef Makarczyk. Rozpoczęliśmy od modlitwy, ksiądz pobłogosławił nam i życzył udanego roku. Pomodliliśmy się za słuchaczy, którzy odeszli od nas do Pana. Przy kawie i herbacie dzieliliśmy się wrażeniami z minionego lata, pozdrowiliśmy jubilatów, których mieliśmy aż sześciu.