35 lat „Kukułeczki”. Święto dla polskiego Dyneburga

W sobotę 14 listopada w Dyneburskim Pałacu Kultury przy Smilšu iela odbył się koncert z okazji 35 rocznicy Zespołu Tańca Ludowego „Kukułeczka”, prowadzonego od przez Żannę Stankiewicz, dyrektorkę lokalnego Centrum Kultury Polskiej. Była to okazja do licznych wspomnień i wzruszeń, a działaczka polonijna z Dyneburga otrzymała od miasta nagrodę „Za Całokształt Działalności”.

Czytaj również...

W koncercie wzięli udział: mer miasta, społeczność polska Dyneburga, a także polscy przyjaciele zespołu z Łukowa i Oświęcimia.

„Za wieloletnią, sumienną, pełną poświęcenia i niezwykle profesjonalną pracę na rzecz Dyneburga nagrodę »Za Całokształt Działalności« otrzymała Żanna Stankiewicz – założycielka i wieloletnia kierowniczka Zespołu Tańca Ludowego »Kukułeczka«. Od 35 lat z wielką miłością i zaangażowaniem pielęgnuje, zachowuje i popularyzuje tradycje kultury polskiej, wzbogacając życie kulturalne Dyneburga oraz inspirując kolejne pokolenia. Serdecznie gratulujemy Żannie Stankiewicz tego zasłużonego wyróżnienia i dziękujemy za nieoceniony wkład w rozwój kultury naszego miasta” – napisał po polsku i po łotewsku na Facebooku mer Dyneburga Andrejs Elksniņš w dniu, w którym „Kukułeczka” dawała swój koncert.

To ważna wiadomość, bo choć relacje obecnego mera ze społecznością polską nie zawsze układały się harmonijnie, to wypowiedź Elksniņša świadczy o tym, że miasto docenia swoją wielokulturowość i wkład polskiej społeczności w funkcjonowanie miasta. Dyneburg jest wspólnym domem Łotyszy, Polaków, Rosjan, Białorusinów i Żydów. Tak było w międzywojniu, tak jest i obecnie, choć zmieniły się proporcje między narodowościami.

Wzruszenie, wdzięczność i duma

W koncercie, oprócz mera i polskiej społeczności Dyneburga, wzięli udział starzy, wypróbowani przyjaciele „Kukułeczki”: Zespół Pieśni i Tańca Ziemi Łukowskiej „Łukowiacy” oraz Zespół Pieśni i Tańca „Hajduki” z Oświęcimia. Na jubileuszu pojawili się także byli i obecni członkowie zespołu, którzy przyjechali z różnych zakątków Europy: ze Szwecji, Anglii, Czech i Niemiec, a także z różnych miejsc na Łotwie.

„Kurierowi Wileńskiemu” udało się porozmawiać z dyrektorką powstałego w 1997 r. Centrum Kultury Polskiej, działającego w przestrzeni Domu Polskiego przy ulicy Warszawskiej 30. W rozmowie z podkreśla, że jest jednocześnie kierownikiem artystycznym i choreografem zespołu.

– Obecność tych wszystkich ludzi to był dla mnie najpiękniejszy prezent. Moim największym sukcesem nie są koncerty, nagrody czy wyjazdy zagraniczne, ale to, że ci ludzie po tylu latach nadal chcą być razem. Przyjaźnią się, wspierają nawzajem i z radością wracają do „Kukułeczki” – powiedziała „Kurierowi Wileńskiemu” Żanna Stankiewicz. – Widząc ich razem po tylu latach, miałam poczucie, że było warto poświęcić temu zespołowi znaczną część swojego życia.

Czym jest dla dyrektorki Centrum Kultury Polskiej jubileusz? – To przede wszystkim wzruszenie, wdzięczność i duma. To piękne uczucie widzieć, że praca wielu osób, ich zaangażowanie i miłość do polskości przyniosły trwałe efekty – mówi „Kurierowi” Żanna Stankiewicz.

Jak przez lata układała się działalność „Kukułeczki”? Gdzie były momenty łatwe, dające satysfakcję, a gdzie trudne? – Trudności nie brakowało. Jednym z największych wyzwań było pozyskiwanie środków finansowych na działalność zespołu, a przede wszystkim na zakup i odnawianie strojów, bez których trudno wyobrazić sobie występy i godną prezentację polskiej kultury. Korzystając z okazji, chciałabym serdecznie podziękować Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” im. Jana Olszewskiego za wieloletnie wsparcie, dzięki któremu zespół mógł się rozwijać, wzbogacać swoją garderobę sceniczną i realizować liczne projekty artystyczne.

Zgrany zespół

Jak podkreśla Żanna Stankiewicz, największą satysfakcję zawsze dawała jej praca z dziećmi i młodzieżą oraz możliwość obserwowania ich rozwoju: – To dla mnie szczególnie wzruszające i pokazuje, że „Kukułeczka” jest czymś więcej niż tylko zespołem artystycznym. To miejsce, które łączy ludzi i kolejne pokolenia wokół polskiej kultury, tradycji i wspólnych wartości. Właśnie to przynosi mi największą radość i satysfakcję.

Przez wszystkie lata działania zespołu przez „Kukułeczkę” przewinęło się wiele pokoleń dzieci i młodzieży, a zespół stał się nie tylko miejscem rozwijania talentów artystycznych, lecz także przestrzenią pielęgnowania polskiej kultury, języka i tradycji. Nawiązano przyjaźnie, powstało nawet kilka małżeństw. Dziś ich dzieci również tańczą i śpiewają w „Kukułeczce”.

Jednym z członków zespołu był Wiaczesław Jermakow. – „Kukułeczka” była ważną częścią mojego dzieciństwa i pozostawiła po sobie wiele ciepłych wspomnień. Próby, występy, przyjaciele, wyjazdy po Łotwie i do Polski, trema przed wejściem na scenę i to wyjątkowe uczucie satysfakcji po występie, kiedy rozbrzmiewały oklaski publiczności, wszystko to na zawsze pozostanie w mojej pamięci – mówi „Kurierowi Wileńskiemu”.

Jak podkreśla, „Kukułeczka” tworzyła zgrany zespół, w którym wszyscy wzajemnie się wspierali. – Dużą wagę przywiązywano do dyscypliny i pracy zespołowej. Te wartości wpajano nam już od najmłodszych lat. Pani Żanna wkładała w swoją pracę całe serce. Zawsze dążyła do perfekcji, dopracowując każdy element tańca i każdy ruch poszczególnych tancerzy. Swoją postawą pokazywała nam, jak ważne jest, aby do tego, co robimy, podchodzić z odpowiedzialnością, zaangażowaniem i dbałością o szczegóły – dodaje Jermakow.

Według Polaka wciąż mieszkającego w Dyneburgu na szczególną uwagę zasługują wyjazdy „Kukułeczki” na festiwale w Polsce, które były doskonałą okazją do ćwiczenia języka polskiego, poznawania nowych ludzi, nawiązywania znajomości i bezpośredniego kontaktu z polską kulturą. – Może zabrzmi to zabawnie, ale właśnie podczas jednego z takich wyjazdów po raz pierwszy poznałem tradycyjne polskie danie bigos. Nie wiem dlaczego, ale akurat to drobne wspomnienie szczególnie mocno utkwiło mi w pamięci – dodaje były członek zespołu.

Jest przekonany, że „Kukułeczka” wciąż odgrywa niezwykle ważną rolę w życiu Dyneburga. –To nie tylko zespół taneczny, ale przede wszystkim wielka rodzina, która łączy kolejne pokolenia i pomaga odkrywać własne korzenie, przybliżając polskie i łotewskie tradycje, uczy przyjaźni, wzajemnego wsparcia i szacunku do drugiego człowieka – dopowiada.

Spokój o przyszłość

Jakie plany na przyszłość ma Żanna Stankiewicz i jakie losy czekają „Kukułeczkę”? – Obecnie jestem już na emeryturze i nadszedł czas, aby przekazać kierownictwo zespołu młodszemu pokoleniu. Moją następczynią została Swietłana Manochina, osoba od wielu lat związana zarówno z „Kukułeczką”, jak i z działalnością polskiej społeczności w Dyneburgu. Przez ponad 20 lat pracowała w Centrum Kultury Polskiej, angażując się w liczne przedsięwzięcia służące zachowaniu i promocji polskiej kultury, języka oraz tradycji – informuje prezeska centrum, podkreślając, że sama Manochina jeszcze jako studentka tańczyła w „Kukułeczce”, później do zespołu dołączyła jej córka, a okresowo także syn.

– Jestem spokojna o przyszłość „Kukułeczki”, ponieważ przekazuję ją osobie sprawdzonej, oddanej sprawom polskości i cieszącej się moim pełnym zaufaniem – dodaje Żanna Stankiewicz.


Artykuł opublikowany w wydaniu magazynowym dziennika „Kurier Wileński” Nr 46 (134) 21-27/11/2026

Afisze

Więcej od autora

Daszyński w Wilnie i Trokach. Jeden dzień z życia marszałka Sejmu

Ignacy Daszyński jako działacz polityczny miał związki głównie z Galicją i Śląskiem Cieszyńskim, jednak w 1928 r. – jako świeżo wybrany marszałek Sejmu – odwiedził Wilno i województwo wileńskie, biorąc udział w Targach Północnych. Jego wizytę krótko zaanonsował socjalistyczny „Robotnik”, o wiele więcej miejsca poświęcił jej „Kurier Wileński”. Z okazji Narodowego Święta Niepodległości 11 listopada przypominamy tę mało znaną historię.