Bajki jako forma bliskości
Seniorzy mieszkający w Domu Opieki Społecznej w Fabianiszkach, a także podopieczni działającego przy placówce ośrodka dziennego, rozpoczęli regularne wizyty w przedszkolach na terenie Wilna. Przynajmniej raz w tygodniu czytają najmłodszym znane i lubiane bajki, budując w ten sposób nić porozumienia między pokoleniami i przełamując społeczną izolację osób starszych.
„Czytając bajki, seniorzy czują się potrzebni — chętnie angażują się w działalność twórczą, odświeżają nieco zapomniane umiejętności komunikacyjne i doświadczają szczerej uwagi dzieci. Pomaga to wzmocnić samoocenę seniorów i wprowadza rutynę do codziennego życia. Ponadto czytanie bajek staje się bardzo sensowną formą wolontariatu, pomagającą ćwiczyć pamięć i zachęcającą do komunikacji między dziećmi a seniorami. Kiedy dzieci słuchają bajek, seniorzy słyszą ich śmiech, a taka wymiana jest żywa, szczera i bardzo potrzebna” — powiedziała Anželika Žolnerukaitė, dyrektorka Domu Opieki Społecznej w Fabianiszkach.
Od „Czerwonego Kapturka” do Kakė Makė
Od początku roku do inicjatywy przyłączyło się już 16 seniorów, którzy odwiedzili łącznie 14 wileńskich przedszkoli. Wśród czytanych bajek znajdują się klasyczne opowieści takie jak „Czerwony Kapturek”, historie o Lisku Chytrusku czy magicznej fasolce, ale również współczesne postacie, na czele z popularną wśród litewskich dzieci Kakė Makė.
Jak zaznacza Laima Bartaškienė, dyrektorka przedszkola „Gintarėlis”, spotkania te mają wartość wykraczającą poza samo czytanie.
„To znacznie więcej niż tylko bajki dla dzieci — to bliskość, uwaga i wspólnota między dziećmi a seniorami. Spotkania z seniorami są naprawdę wyjątkowe. Opowiadane przez nich bajki są bardzo wciągające, a ciepłe relacje pozostawiają wiele radosnych emocji zarówno najmłodszym, jak i całej społeczności” — powiedziała Bartaškienė.
Seniorzy czują się potrzebni
Seniorka Zita, która aktywnie uczestniczy w czytaniu bajek, podkreśla emocjonalny wymiar tych spotkań. „Przynosimy historie, a wracamy z sercami pełnymi miłości. Kiedy dzieci cię obejmują i zasypują pytaniami, czujesz się żywy i potrzebny” — powiedziała seniorka.
Dla wielu seniorów udział w inicjatywie staje się ważnym elementem tygodniowego rytmu i źródłem osobistej satysfakcji.
„To dla nas bardzo ważna działalność — nie można po prostu przyjść i czytać. Do każdej bajki trzeba się przygotować, przemyśleć, jak zaangażować dzieci, więc jest to również twórczość. Po każdym takim spotkaniu jeszcze długo chodzę z uśmiechem na twarzy” — powiedziała seniorka Jadwiga, mieszkanka domu opieki w Fabianiszkach.
Wspólna inicjatywa pokoleń
W organizacji wizyt seniorów pomagają wolontariusze z Młodzieżowej Służby Wolontariackiej, dzięki czemu inicjatywa nabiera wymiaru międzypokoleniowego również w warstwie organizacyjnej. Młodzi wspierają osoby starsze w dotarciu do przedszkoli, a także w przygotowaniach do czytania.
Wartość społeczna działań prowadzonych w Wilnie została już zauważona poza lokalną społecznością. Inicjatywa zostanie zgłoszona do Europejskiej Nagrody za Służbę Społeczną 2025 (European Social Services Awards 2025).
Przestrzeń na rozwój
Działalność seniorów z Wilna to przykład praktycznego i wartościowego wolontariatu, który łączy pokolenia i przełamuje bariery wynikające z wieku czy stanu zdrowia. Dzięki bajkom dzieci uczą się wrażliwości i szacunku, a seniorzy odzyskują poczucie celu i wspólnoty. Skala zaangażowania i pozytywny odbiór inicjatywy pozwalają przypuszczać, że projekt będzie kontynuowany i rozwijany w kolejnych miesiącach.
Czytaj więcej: Zimowe wieczory w świetle bajkowej fantazji